# 16 Instant Messaging

Mijn eerste chatsessie dateert alweer van 15 jaar geleden, toen we net thuis in Overdinkel internet hadden. Ik kan me daar in ieder geval nog van herinneren, dat ik via IlseWeb en PauzeWeb in Nederlandse chatboxen terecht kwam. Ik weet niet eens meer of er destijds ook al iets als Google bestond, maar met een beetje zoekwerk had ik uiteindelijk ook internationale chatboxen te pakken. Het enige wat ik daarvan geleerd heb is het Engelse woordje ‘rad’, van een Canadees die mijn voorliefde voor Portishead deelde en al hun nummers ‘so rad!’ vond. ‘Te gek’!

Dat chatten ging al snel vervelen, dus dat heb ik vervolgens ook tien jaar niet meer gedaan. De laatste jaren af en toe via Facebook. En sinds dit jaar gebruik ik Skype (sinds een week zelfs Yammer) om even snel met collega’s korte vragen of discussies uit te wisselen waar niet persé een e-mail omheen hoeft te zitten. Dat vind ik wel heel erg handig. Een tijdje geleden heb ik geprobeerd om met Chido en Ingmar via GoogleChat te vergaderen over de Beleidsregel Digitale Vervanging.

Ik vond dat wel een fascinerend idee, om vanuit Zeeland, Noord-Brabant en Zuid-Holland even af te stemmen, en bovendien meteen een ‘verslag’ van je vergadering te hebben. Maar het werkte voor geen meter, aangezien de berichten in verschillend tempo en soms zelfs andere volgorde op ieders scherm verscheen. Het had misschien gescheeld als we van te voren een paar afspraken met elkaar hadden gemaakt over wie wanneer wat mag ‘zeggen’. Nou goed, dit eindigde uiteindelijk in een paar telefoontjes en de afspraak om e.e.a. gewoon weer ouderwetsch via de mail af te handelen.

Het nut van instant messaging voor archiefdiensten is redelijk voor de hand liggend gelegen in het communiceren met het publiek – waarbij men vragen kan stellen aan de archivaris, zoals bij het BHIC wordt gedaan. Iets anders kan ik ook niet echt bedenken, behalve dat het handig is om in plaats van e-mails instant messages te gebruiken om even snel iets met elkaar uit te wisselen. Maar dat geldt voor elk soort organisatie. En online vergaderen met gebruik van IM werkt alleen als je daar van tevoren duidelijke afspraken over maakt.

#15 Twitter

Ik ben de Dingen een beetje in de verkeerde volgorde aan het doen, maar dat geeft niet begreep ik van mijn 23AD-coach. Ik heb nog ongeveer 24 uur te gaan om een stuk of 12 Dingen af te vinken. Dus ik doe de makkelijkste Dingen eerst.

Ding #15 gaat over Twitter. Twitter: heel leuk! Ik volg graag, maar zend weinig. Ik gebruik het vooral om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen en activiteiten in het vakgebied. Maar ook voor de lol, zo kan ik smakelijk lachen om de meeste tweets van Nico Dijkshoorn. Terwijl ik met de keuze tussen Facebook, LinkedIn of Archief 2.0 nog een onderscheid kan maken tussen professioneel en privé online bezig zijn, is die scheidslijn op Twitter wel heel erg dun. Ik vind het best grappig om te lezen dat 's avonds taarten gebakken en 's ochtends treinen gemist worden terwijl overdag beleidsplannen gesmeed worden. Maar vooralsnog blijf ik zelf meestal lichtelijk verlamd door de vraag 'wat zal ik wel en wat zal ik niet tweeten', om vervolgens op Facebook iets te posten.

Voor archiefinstellingen zie ik Twitter vooral als PR-instrument, waarmee je je doelgroepen van nieuws op de hoogte kan brengen, of attenderen op tentoonstellingen, nieuw verworven archieven en collecties. Maar ook hier geldt: er moet wel regelmaat en regie in zitten, want als je maar eens in de tien dagen een berichtje uitzendt wordt je geheid ondergesneeuwd door de rest van de Tweeps.